Aangezien...

er wat tijd nodig is om de muur te bouwen, kunnen we er zoetjes aan wennen. Geen "vergezichten" meer of de kudde geiten of troep eenden 's avonds over het aangrenzend terrein naar huis zien trekken na 'n dagje grazen, pikken, waggelen..... elders. Beetje jammer van één kant, maar opluchting overheerst sowieso, 'n hele grote zorg minder wat betreft de slangen. Wat niet betekent dat we niet opmerkzaam moeten blijven. Voordat we het terrein helemaal afsluiten, kammen we nog het hele terrein uit op zoek naar slangennesten, zoals we eerder ook altijd deden. Ben al een echte spoorzoeker geworden....

Wat de muur betreft: het is de gewoonte in de bouw om elke avond als het werk erop zit het loon van die dag uitbetaald te krijgen. Regelmatig vraagt er iemand om bv. gedurende de week dagelijks maar een gedeelte van het loon in handen te krijgen (het andere gedeelte is onmisbaar als "kookgeld", om bv. levensmiddelen kopen voor die dag. Op die manier beschikt men op het einde van de week over een "groter" bedrag, gewoonlijk bestemd om iets aan te schaffen, maar vaker om een rekening of openstaande schuld te vereffenen.

Het tegenovergestelde gebeurt ook, er wordt een voorschot op het loon gevraagd om het later weer gedurende een aantal dagen met het nog uit te betalen loon recht te trekken. Heel veel mensen in India leven van dag tot dag, gewoon omdat ze geen andere keuze hebben (of zelfs van maaltijd tot maaltijd!).

Gelukkig zijn er kruideniers die de mensen "op de pof" boodschappen laten doen als het nodig is. Maar aangezien dit gewoonlijk ook maar hele kleine zelfstandigen zijn (soms een hokje van één vierkante meter) is dat ook niet onbeperkt mogelijk natuurlijk, anders gaat de winkelier er zelf aan onderdoor.

Zo stond ik jaren geleden dan ook eens heel vreemd te kijken toen een familie mij vertelde dat ze een kredietkaart hadden. Ik vroeg me werkelijk af: "Hoe komen deze mensen daar in hemelsnaam aan!" Wat bleek, hun kredietkaart was een stukje karton waarop elke keer als ze naar het winkeltje gingen, werd genoteerd voor hoeveel onbetaalde waren ze meenamen. Op een gegeven moment trekt de winkelier uiteraard aan de bel en laat het bedrag op deze manier ook niet te zeer oplopen. Vaker wordt er dan een klein gedeelte betaald en het kan goed zijn (zeker geen uitzondering) dat er voor ongeveer datzelfde bedrag weer levensmiddelen meegaan.

Je ziet de mensen de hele dag door op en neer rennen naar het buurtwinkeltje. Mensen die voorraad in huis hebben zijn ver te zoeken. Het is maar goed dat je alles in hele kleine hoeveelheden kunt kopen, net zoals je het op dat moment nodig hebt. Per gewicht of in de kleine zakjes verpakkingen die je op de foto's kunt zien hangen. Het is helemaal niet vreemd om voor vijf RS suiker te gaan kopen. De kleine verpakkingen gaan van thee tot tandpoeder.

Links: allerlei soorten linzen (Linzen worden ontzettend veel gebruikt)
Rechts: allerlei soorten rijst (Prijs kan oplopen tot 125RS per kilo)

Kruiden: o.a. mosterdzaad, gedroogde gember, tumeric, enz...

Superkleine verpakkingen (prijs 1 à 3 RS)