Zorg voor bejaarden

De groep ouderen die we (onder)steunen blijft groeien, er zijn weer meerdere nieuwkomers. Vaak gaat het om alleenstaanden zonder familie om op terug te vallen en zonder bron van inkomsten (of te weinig). We zorgen er o.a. voor dat er te eten is !!! Een gedeelte van onze oudjes krijgt dagelijks het beetje nodige geld in handen en bereiden zelf hun voedsel. Op deze manier hebben ze een bezigheid.

Niet iedereen is gewend om met geld om te gaan en deze mensen zijn bekend bij onze kruidenier en groentenboer en kunnen daar zonder cash op onze rekening terecht om hun boodschapjes te doen (dit systeem verloopt heel goed, er wordt geen misbruik van gemaakt). Verder zijn er nog degene die niet (meer) voor zich zelf kunnen koken. Daar bezorgen we maaltijden uit onze eigen keuken of zijn er andere mensen bereidwillig een handje toe te steken (door een grotere hoeveelheid te koken als dat wat ze zelf nodig hebben voor hun gezin, zodat "de buren" ook te eten hebben. Meestal zijn dit mensen die het zelf allesbehalve breed hebben en zorgen wij voor de extra rijst en andere levensmiddelen).

Het vinden van huisvestiging/onderdak voor deze mensen is een hele klus (en wordt maar steeds moeilijker !). Het aantal huisjes dat te huur wordt aangeboden is sowieso zeer beperkt en de huisjes verkeren vaak in een erbarmelijke staat. Ook staat een huiseigenaar er niet bepaald om te springen om te verhuren aan een alleenstaande/dakloze. (Stel dat hij/zij ziek wordt en in zijn huis sterft, enz. enz). Het is dan ook elke keer weer een hele opgave en er is heel wat overredingskracht voor nodig om de verhuurder er van te overtuigen dat wij van buba&batma de huur zullen voldoen en verder alle verantwoordelijkheid op ons nemen.

Slagen we hier in, dan nóg ontbreekt er een huurcontract/overeenkomst, zodat we soms van de ene op de andere dag te horen krijgen dat men het huisje nu zelf weer nodig heeft of dat het bv. de week erna al wordt afgebroken om plaats te maken voor iets anders. Het onderwerp huisvestiging (hoe bescheiden dan ook) bezorgt ons behoorlijk wat hoofdbrekens!

Zo alles bij elkaar zou het dan ook een stuk minder tijdrovend en stresserend zijn en veel praktischer (en dan komen we bij iets wat we echt ooit hopen te kunnen verwezenlijken, toekomstmuziek dus...) om een groot huis of verschillende huisjes bij elkaar te kunnen bouwen voor onze oudjes, om ze een fijne oude dag te kunnen bezorgen in een aangename en vriendelijke omgeving. Voor deze plannen ontbreken ons de middelen op het moment en we mogen zeker niet uit het oog verliezen dat er (eerst ook nog !) onderhoud, afwerking en verbeteringen op de wachtlijst van het kindertehuis staan, nog niet gesproken over de vaste maandelijkse uitgaven/kosten om alles draaiende te houden.

We tuffen heel wat kilometertjes af met onze toek-toek richting ziekenhuizen met onze oudjes (en andere mensen) en staan in voor hun medische verzorging. Helaas is er op dat vlak heel wat "werk aan de winkel" ! Een hoofdstuk op zich wat je allemaal ziet en meemaakt !!! Vaak is het totaal onverwacht: op pad bij ongelukjes, wanneer er iemand onwel wordt of er een kind op komst is. Maar zelfs "op afspraak" bij de dokter loopt gewoonlijk (=altijd) uit de hand. Je weet nooit hoe laat het wordt, kunt er totaal geen klok opzetten. Los van alles wat met het regelen en zorgen voor de kinderen en ons tehuis te maken heeft (en waar we de handen aan vol hebben) is er altijd wel iets of iemand die op de een of andere manier aandacht, raad of zorg nodig heeft.

Dit neemt niet weg (je zou het niet verwachten/vermoeden als je ons een weekje buiten de deur meemaakt) dat het leven binnen het kindertehuis heel geregeld en gesmeerd verloopt (er wordt op vaste tijdstippen gegeten, enz. enz.) en er totaal niet onder lijdt. Het is dan misschien ook wel "grappig" dat, terwijl we zo (druk) in de weer en onderweg zijn om zoveel mensen (o.a.) van voeding te voorzien, eten er voor ons zelf gewoonlijk bij inschiet (eerste maaltijd van de dag rond 4 uur 's middags of nog later is heel normaal en het blijft heel vaak bij die ene maaltijd).

Gelukkig is er bij nood onderweg haast overal wel aan thee te komen (met veel melk en nog meer suiker om aan de gang te blijven). Verder zijn er de mensen/medewerkers binnen het kindertehuis die de buitendienst ('s avonds laat) regelmatig tot de orde roept: "NU zitten en eten" luidt het dan !

En zo wordt er ook een beetje voor ons gezorgd.

Groetjes,

Hetty